Berichten

Een universiteit wegpesten doe je zo

Afbeelding
Sinds vorige week verblijf ik in Boedapest voor een studiereis aan de Central European University, bij de antropoloog Dan Sperber en zijn groep, om daar onderzoek te doen naar culturele evolutie. In normale omstandigheden zouden zulke academische omzwervingen niet het vermelden waard zijn in deze rubriek, maar bij lezers die het nieuws van de afgelopen weken hebben gevolgd, zal de naam van die universiteit een belletje doen rinkelen. De autoritaire Hongaarse leider Viktor Orbán, leider van de rechts-populistische partij Fidesz, beraamt plannen om de universiteit te sluiten.
De Central European University werd opgericht in 1991 door de Amerikaanse zakenman en filantroop George Soros. Officieel reikt ze zowel Amerikaanse als Hongaarse diploma’s uit, in overeenkomst met de State of New York. Niet alleen is ze een van de beste universiteiten in de regio, hoog gerangschikt in de lijsten van Times Higher Education, maar ze wordt ook beschouwd als een baken van liberalisme en democratische …

Gelegenheidsrelativisme

De filosoof Allan Bloom verzuchtte ooit: ‘Van één ding kan een professor absoluut zeker zijn: nagenoeg iedere student die de universiteit binnenkomt, gelooft of beweert te geloven dat waarheid relatief is.’ Nu ben ik zelf vooralsnog geen professor, maar ik deel de verzuchting van Bloom. Het citaat van Bloom bevat echter een subtiel caveat, waar je snel overheen zou lezen: ‘… of beweert te geloven.’
Geloven studenten écht dat waarheid relatief is, of dat de werkelijkheid een sociale constructie is? Dat zou zowat de meest kolossale drogreden uit de geschiedenis van het denken zijn. Het argument dat waarheid relatief is, is immers zo allesverwoestend dat het zichzelf opblaast. Als het ‘waar’ is dat de waarheid relatief is, dan is de stelling zelf relatief en heft ze zichzelf op. Relativisme over waarheid is het argumentatieve equivalent van ‘wederzijds verzekerde vernietiging’, het afschrikmiddel voor het gebruik van kernwapens uit de Koude Oorlog. Relativisme aanhangen is net zo irrati…

Antwoord aan Fons Dewulf

Beste Fons
In mijn stuk “De hagiografie van Sint-Juttemis” in De Standaard schrijf ik dat er aan een ernstige wetenschappelijke instelling geen plaats zou mogen zijn voor een Faculteit Theologie, net zomin als voor een Faculteit Astrologie. In jouw uitgebreide reactie op mijn stuk neem je mijn analogie tussen astrologie en theologie op de korrel. Na een poging om het analogie argument te reconstrueren en dieper uit te werken, besluit je dat het helaas niet “levensvatbaar” is.
Die reconstructie is op zich een interessante denkoefening. In de opiniepagina’s van een krant heb je te weinig ruimte om een argument zorgvuldig uit te werken. Als je een betoog in 700 woorden moet persen, is vereenvoudiging onvermijdelijk. Soms moet je een redeneerstap overslaan, of zeer gebald samenvatten, of gaan nuances verloren. Dat kan aanleiding geven tot denkfouten (bij de schrijver), of misverstanden (bij de lezer). Daarom is het inderdaad nuttig om het argument eens van naderbij te bekijken, waarvoor …

De natuur als rechtspersoon: een vrijgeleide voor dierenleed?

(stuk op Knack.be  samen met Stijn Bruers en Kris Martens)
Het parlement van Nieuw-Zeeland heeft de juridische status van een persoon toegekend aan het nationaal park Te Urewa en de rivier Whanganui. Deze week volgde India met het toekennen van rechten aan de Ganges en Yamuna rivieren. Ook in Ecuador kreeg de natuur rechten, zoals te lezen in hun grondwet: "ecosystemen hebben het onvervreemdbare recht te bestaan, te bloeien en zich te ontwikkelen." Misschien is het tijd om ook in de Belgische grondwet de natuur als rechtspersoon op te nemen, zoals milieujurist Hendrik Schoukens voorstelde? Dat zou een sterk juridisch wapen leveren om de schaarser wordende open ruimte in Vlaanderen te beschermen.
Toch is dat geen goed idee. Een natuurgebied of een ecosysteem heeft volgens de moderne wetenschap geen bewustzijn, geen persoonlijke verlangens en geen persoonlijke ervaringen. Kan een natuurgebied dan wel een rechtspersoon zijn? Wat 'wil' de natuur eigenlijk? Waar is de nat…

Schort er iets aan de wetenschap?

De befaamde Leuvense oncoloog Stefaan Van Gool is van zijn voetstuk getuimeld. Een onderzoekscommissie van de KU Leuven had twee jaar geleden al vastgesteld dat zijn onderzoek naar tumorvaccins een puinhoop was, zowel op wetenschappelijk als op ethisch vlak. Maar de universiteit wou de onfrisse zaak liever discreet afhandelen: het potje werd luchtdicht afgesloten met een zwijgclausule in de ontslagregeling, alle mooie woorden van de rector over “integriteit” en “transparantie” ten spijt.
Een journaliste bij De Standaard, Maxie Eckert, kwam deze onwelriekende geuren echter op het spoor. In een puik staaltje onderzoeksjournalistiek samen met Mark Eeckhaut reconstrueerde zij welke zware fouten Van Gool had gemaakt: experimentele onderzoeken zonder goedkeuring van de ethische commissie en het geneesmiddelenagentschap, onvindbare ‘informed consent’-formulieren van de patiënten, verzuim van melding van ernstige complicaties, en slordige onderzoeksmethodes allerhande.
Op dit moment is het h…

Ook links zwijgt ex-moslims dood

De eerste keer dat ik het woord 'atheïst' liet vallen, hebben mijn ouders eens de wenkbrauwen gefronst. Meer niet. Mijn diepgelovige grootmoeder had het lastiger met de ongelovige levenswandel van haar kinderen en kleinkinderen, maar ze heeft ons nooit onder druk gezet. Zelfs dat ik uitgesproken atheïst werd, heeft ze altijd gerespecteerd. In de lessen godsdienst in het katholieke Klein Seminarie stak ik op den duur openlijk de draak met de absurditeiten van het christendom. Geen enkele leerkracht heeft me daarvoor berispt. De oecumenische ruimdenkendheid was zo doorgedreven dat zelfs rationele discussies over geloof soms werden vermeden, uit schrik dat die te 'aanvallend' zouden zijn. Respect voor elkanders mening was het ordewoord.
Onder de vele voorrechten waarvan iemand kan genieten die vandaag in België geboren en getogen is, is dit er één van: het geloof waarin je opgroeide kunnen verlaten, zonder enige angst voor repercussies. Dat voorrecht is helaas niet ieder…

Letter from a Young Contrarian

I received this letter from an Iraqi ex-Muslim studying at a Belgian university, among countless others, after publishing my piece on the invisibility of ex-Muslims. The author suggested sharing his letter, but he wishes to remain anonymous, for obvious reasons. It is a powerful testimony that deserves to be read, especially by those on the Regressive Left who have betrayed ex-Muslims like him. 
****
Dear Dr. Boudry,
Before I waste any more of your time. I regret to inform you that, like the floods of ex-Muslims who contacted you before me, I cannot partake in your symposium. I really wish I could, but I just can't. ​Mainly out of fear for my parents. They still live in Iraq, and if news of my participation in such an event wold reach the "homeland" (and I use the prefix 'home-' very loosely here, because it never was a home to me), their lives would surely be in danger. But if you would indulge me, I would like to share a few things with you.
The thing that bother…